Een "zelflerend" of trainbaar hoortoestel

Onderzoeker(s): dr. M. Boymans
Begeleider(s): prof.dr.ir. W.A. Dreschler i.s.m.

dr. H. Dillon en

dr. G. Keidser (NAL, Sydney).

Achtergrond:
Geavanceerde hoortoestellen zijn in principe in staat (inter)actief te reageren op de dynamische situatie waarin de slechthorende zich bevindt. De mogelijkheid om ten volle hiervan te profiteren wordt belemmerd door gebrek aan kennis over de wijze waarop deze dynamische hoortoestellen moeten worden aangepast aan de eigenschappen van het gehoor van de individuele gebruiker en zijn/haar specifieke wensen en voorkeuren. Dit is begrijpelijk wanneer met bedenkt dat een gehoorverlies vele verschillende uitingsvormen heeft, geluidsbronnen zeer verscheiden zijn, de akoestiek e.e.a. sterk kan beïnvloeden en er “last but not least” een moeilijk voorspelbare voorkeur voor een bepaald geluidsbeeld is, die van persoon tot persoon sterk kan verschillen.

Doel:
Het doel is te onderzoeken of met behulp van een ”zelflerend” hoortoestel de regie kan worden teruggegeven aan de echte deskundige: de gebruiker. Dit project wordt uitgevoerd onder regie van de National Acoustics Laboratories in Sydney (Australië)

Methode:
In een laboratoriumopstelling is onderzocht in hoeverre slechthorenden in staat zijn de versterkingskarakteristieken betrouwbaar aan te passen aan verschillende akoestische situaties. Hierbij is onderzocht welke controllers hiervoor het meest geschikt zijn, wat de behaalde betrouwbaarheid is en wat de deelnemers vinden van de mogelijkheden om zelf het hoortoestel in te stellen.
In een veldstudie wordt onderzocht in hoeverre de instellingen van versterking en compressie kunnen worden getraind in een prototype “zelflerend” of trainbaar hoortoestel.

Resultaten:
Uit de laboratoriumstudie met 24 hoortoesteldragers (uitgevoerd op de NAL in Sydney) blijkt:

De belangrijkste parameters, die te maken hebben met de versterking als functie van de frequentie, kunnen succesvol door de gebruikers worden ingesteld.
Per luistersituatie worden significante verschillen gevonden voor verschillende luistersituaties.
De betrouwbaarheid ligt, afhankelijk van de gebruikte controller, tussen de 2,5 en 3 dB.
De proefpersonen geven in meerderheid aan graag over een eigen afstelmogelijkheid te willen beschikken gedurende de proefperiode met nieuwe hoortoestellen.

Vervolg:
De resultaten van de veldstudie zullen mede bepalend zijn voor een succesvolle toepassing van het concept in de dagelijkse praktijk.


Home Onderwijs Wetenschap Research (EN)
Algemeen Otologie en implantologie Preventie van gehoorbeschadiging Auditief profiel Revalidatie Ruisonderdrukking in (digitale) hoortoestellen Interactieve aanpassing van hoortoestellen Evaluatie van geavanceerde hoortoestel opties Een "zelflerend" of trainbaar hoortoestel Hoortoestel aanpassing met het Amplifit systeem HearClip: individuele optimalisatie van een hoortoestelaanpassing Tweezijdige aanpassing met hoortoestellen Aangepast Zorgmodel Slechthorenden Categorisering van hoorhulpmiddelen Gehoor & Arbeid Publicaties Voordrachten	Een "zelflerend" of trainbaar hoortoestel Onderzoeker(s): dr. M. Boymans Begeleider(s): prof.dr.ir. W.A. Dreschler i.s.m. dr. H. Dillon en dr. G. Keidser (NAL, Sydney). Achtergrond: Geavanceerde hoortoestellen zijn in principe in staat (inter)actief te reageren op de dynamische situatie waarin de slechthorende zich bevindt. De mogelijkheid om ten volle hiervan te profiteren wordt belemmerd door gebrek aan kennis over de wijze waarop deze dynamische hoortoestellen moeten worden aangepast aan de eigenschappen van het gehoor van de individuele gebruiker en zijn/haar specifieke wensen en voorkeuren. Dit is begrijpelijk wanneer met bedenkt dat een gehoorverlies vele verschillende uitingsvormen heeft, geluidsbronnen zeer verscheiden zijn, de akoestiek e.e.a. sterk kan beïnvloeden en er “last but not least” een moeilijk voorspelbare voorkeur voor een bepaald geluidsbeeld is, die van persoon tot persoon sterk kan verschillen. Doel: Het doel is te onderzoeken of met behulp van een ”zelflerend” hoortoestel de regie kan worden teruggegeven aan de echte deskundige: de gebruiker. Dit project wordt uitgevoerd onder regie van de National Acoustics Laboratories in Sydney (Australië) Methode: In een laboratoriumopstelling is onderzocht in hoeverre slechthorenden in staat zijn de versterkingskarakteristieken betrouwbaar aan te passen aan verschillende akoestische situaties. Hierbij is onderzocht welke controllers hiervoor het meest geschikt zijn, wat de behaalde betrouwbaarheid is en wat de deelnemers vinden van de mogelijkheden om zelf het hoortoestel in te stellen. In een veldstudie wordt onderzocht in hoeverre de instellingen van versterking en compressie kunnen worden getraind in een prototype “zelflerend” of trainbaar hoortoestel. Resultaten: Uit de laboratoriumstudie met 24 hoortoesteldragers (uitgevoerd op de NAL in Sydney) blijkt: De belangrijkste parameters, die te maken hebben met de versterking als functie van de frequentie, kunnen succesvol door de gebruikers worden ingesteld. Per luistersituatie worden significante verschillen gevonden voor verschillende luistersituaties. De betrouwbaarheid ligt, afhankelijk van de gebruikte controller, tussen de 2,5 en 3 dB. De proefpersonen geven in meerderheid aan graag over een eigen afstelmogelijkheid te willen beschikken gedurende de proefperiode met nieuwe hoortoestellen. Vervolg: De resultaten van de veldstudie zullen mede bepalend zijn voor een succesvolle toepassing van het concept in de dagelijkse praktijk.