Modelvorming van het spraakverstaan bij een fluctuerende achtergrond

Onderzoeker: dr. K.S. Rhebergen
Begeleiders: dr.ir. N.J. Versfeld en prof.dr.ir. W.A. Dreschler

Achtergrond:
Eén van de grootste beperkingen die ervoor zorgt dat slechthorendheid als een handicap wordt ervaren is het slecht verstaan van spraak in lawaaiige situaties. Het SII-model (Speech Intelligibility Index; ANSI S3.5-1997 ) is alleen valide voor continue, stationaire geluiden. De meeste alledaagse geluiden zijn echter juist niet stationair, maar fluctueren. Het blijkt dat normaalhorenden op één of andere manier gebruik kunnen maken van de relatief zachte periodes (“gaten”) in een dergelijk fluctuerend geluid en daardoor veel beter kunnen verstaan dan bij een even hard, maar stationair geluid. Een slechthorende lukt het helaas vaak veel minder goed gebruik te maken van deze “gaten” in het stoorgeluid, met overeenkomstige beperking juist in een sociale omgeving (recepties, verjaardagen, vergaderingen, etc.), vaak met een sociaal isolement tot gevolg.

Doel:
Het doel van dit onderzoek is het modelleren van spraakverstaan in stilte, stationaire-, en niet stationaire stoorgeluiden van zowel normaal- als slechthorenden.

Methode:
In eerste instantie zal worden bekeken in hoeverre het al bestaande SII-model kan worden uitgebreid. Om de uitbreiding te valideren worden veel testen op spraakverstaanvaardigheid uitgevoerd met een veelvoud aan achtergrondgeluiden.

Resultaten:
Het huidige project is medio 2006 gestart. Met behulp van meetgegevens in stilte en stationaire ruis is een aanpassing gemaakt op het bestaande SII model (Lyzenga & Rhebergen 2007, Rhebergen & Lyzenga, 2007; Rhebergen, Lyzenga, Dreschler & Festen, 2007). De methode is gebaseerd op het luidheidmodel voor normaal en slechthorenden van Glasberg en Moore (Hear. Res. 188, 70–88, 2004; ANSI S3.4-2005), met aanpassingen voor gehoorverlies afhankelijke compressie. Het nieuwe model kan het spraakverstaan van normaal en slechthorenden met duidelijk minder inter-subject variabiliteit voorspellen dan het standaard SII model.

Vervolg:
De resultaten van het proefschrift “Modeling the speech intelligibility in fluctuating noise” (Rhebergen, 2006), en het huidige project worden gecombineerd om het spraakverstaan in niet-stationaire geluiden te kunnen voorspellen voor zowel normaal- als slechthorenden. Na een succesvolle implementatie en validatie van het nieuwe model zal een uitbreiding volgen voor de toepasbaarheid op signalen die door complexe hoortoestellen zijn bewerkt.


Home Onderwijs Wetenschap Research (EN)
Algemeen Otologie en implantologie Preventie van gehoorbeschadiging Auditief profiel Luidheidperceptie Spraakverstaan bij een fluctuerende achtergrond Validatie van een auditief profiel Consonant verwarringen Auditieve localisatie Dead Regions Revalidatie Gehoor & Arbeid Publicaties Voordrachten	Modelvorming van het spraakverstaan bij een fluctuerende achtergrond Onderzoeker: dr. K.S. Rhebergen Begeleiders: dr.ir. N.J. Versfeld en prof.dr.ir. W.A. Dreschler Achtergrond: Eén van de grootste beperkingen die ervoor zorgt dat slechthorendheid als een handicap wordt ervaren is het slecht verstaan van spraak in lawaaiige situaties. Het SII-model (Speech Intelligibility Index; ANSI S3.5-1997 ) is alleen valide voor continue, stationaire geluiden. De meeste alledaagse geluiden zijn echter juist niet stationair, maar fluctueren. Het blijkt dat normaalhorenden op één of andere manier gebruik kunnen maken van de relatief zachte periodes (“gaten”) in een dergelijk fluctuerend geluid en daardoor veel beter kunnen verstaan dan bij een even hard, maar stationair geluid. Een slechthorende lukt het helaas vaak veel minder goed gebruik te maken van deze “gaten” in het stoorgeluid, met overeenkomstige beperking juist in een sociale omgeving (recepties, verjaardagen, vergaderingen, etc.), vaak met een sociaal isolement tot gevolg. Doel: Het doel van dit onderzoek is het modelleren van spraakverstaan in stilte, stationaire-, en niet stationaire stoorgeluiden van zowel normaal- als slechthorenden. Methode: In eerste instantie zal worden bekeken in hoeverre het al bestaande SII-model kan worden uitgebreid. Om de uitbreiding te valideren worden veel testen op spraakverstaanvaardigheid uitgevoerd met een veelvoud aan achtergrondgeluiden. Resultaten: Het huidige project is medio 2006 gestart. Met behulp van meetgegevens in stilte en stationaire ruis is een aanpassing gemaakt op het bestaande SII model (Lyzenga & Rhebergen 2007, Rhebergen & Lyzenga, 2007; Rhebergen, Lyzenga, Dreschler & Festen, 2007). De methode is gebaseerd op het luidheidmodel voor normaal en slechthorenden van Glasberg en Moore (Hear. Res. 188, 70–88, 2004; ANSI S3.4-2005), met aanpassingen voor gehoorverlies afhankelijke compressie. Het nieuwe model kan het spraakverstaan van normaal en slechthorenden met duidelijk minder inter-subject variabiliteit voorspellen dan het standaard SII model. Vervolg: De resultaten van het proefschrift “Modeling the speech intelligibility in fluctuating noise” (Rhebergen, 2006), en het huidige project worden gecombineerd om het spraakverstaan in niet-stationaire geluiden te kunnen voorspellen voor zowel normaal- als slechthorenden. Na een succesvolle implementatie en validatie van het nieuwe model zal een uitbreiding volgen voor de toepasbaarheid op signalen die door complexe hoortoestellen zijn bewerkt.