Consonant verwarringen voor gemodificeerde nonsens VCV woorden (HEARCOM, WP2)

Onderzoeker(s): drs. R.J.Sol
Begeleider(s): prof.dr.ir. W.A. Dreschler

Achtergrond:
Een perceptief gehoorverlies heeft vaak een slechter verstaan van medeklinkers tot gevolg. Dit wordt veroorzaakt door het feit dat medeklinkers minder luid zijn, meer hogere frequenties bevatten en een kortere duur hebben. De laatste jaren is elders veel onderzoek gedaan naar de mogelijkheden van signaalbewerking om het verstaan van medeklinkers te verbeteren. Hierbij kan bijvoorbeeld de luidheid van medeklinkers worden verhoogd
( ‘consonant enhancement’). Resultaten zijn niet eenduidig maar laten in het algemeen een licht verbeterd verstaan van medeklinkers zien.
Interessant is te onderzoeken hoe kritisch bepaalde signaaleigenschappen van medeklinkers zijn voor medeklinkerherkenning. Hieruit kan worden afgeleid in hoeverre slechthorenden kwetsbaarder zijn voor bepaalde signaalbewerkingen.

Doel:
Analyse van het verwarringspatroon voor normaal- en slechthorenden na laag-af en hoog-af filtering en ´consonant deterioration´ voor alle medeklinkers, zowel voor normaalhorende als voor slechthorende proefpersonen.

Methode:
Nonsens VCV´s (klinker-medeklinker-klinker woorden) worden laag- en hoog- afgefilterd en het medeklinker deel van de VCV’s wordt lokaal verzwakt (´consonant deterioration´). De stimuli zijn gerealiseerd met behulp van het programma PRAAT (http://www.fon.hum.uva.nl/praat/). Vervolgens zijn deze signalen, samen met onbewerkte signalen, aan normaal- en slechthorenden aangeboden in constante ruis (S/N = 0 dB and S/N = +6 dB). Het verwarringspatroon wordt geanalyseerd met behulp van INDSCAL/SINFA.

Resultaten:
De meerwaarde van deze test is getest met normaalhorenden en slechthorenden, parallel aan een aantal metingen ten behoeve van het auditief profiel (zie HEARCOM-project). De resultaten tonen duidelijk dat het identificeren van medeklinkers niet alleen wordt bepaald door “hoorbaarheid”, maar ook door de analysekracht van het oor (frequentie- en tijdoplossend vermogen).

Vervolg:

De resultaten zullen worden beschreven in een artikel, dat tevens dient als afronding van het experimentele werk van Jeroen Sol in het kader van zijn opleiding als klinisch fysicus - audioloog. Daarnaast wordt de klinische toepasbaarheid van een dergelijke test verkend bij slechthorenden die met een zogenaamd “open-fit” hoortoestel worden gerevalideerd. Bij deze toestellen worden in het algemeen de hoge frequenties selectief versterkt, juist om de verstaanbaarheid van medeklinkers te verhogen.


Home Onderwijs Wetenschap Research (EN)
Algemeen Otologie en implantologie Preventie van gehoorbeschadiging Auditief profiel Luidheidperceptie Spraakverstaan bij een fluctuerende achtergrond Validatie van een auditief profiel Consonant verwarringen Auditieve localisatie Dead Regions Revalidatie Gehoor & Arbeid Publicaties Voordrachten	Consonant verwarringen voor gemodificeerde nonsens VCV woorden (HEARCOM, WP2) Onderzoeker(s): drs. R.J.Sol Begeleider(s): prof.dr.ir. W.A. Dreschler Achtergrond: Een perceptief gehoorverlies heeft vaak een slechter verstaan van medeklinkers tot gevolg. Dit wordt veroorzaakt door het feit dat medeklinkers minder luid zijn, meer hogere frequenties bevatten en een kortere duur hebben. De laatste jaren is elders veel onderzoek gedaan naar de mogelijkheden van signaalbewerking om het verstaan van medeklinkers te verbeteren. Hierbij kan bijvoorbeeld de luidheid van medeklinkers worden verhoogd ( ‘consonant enhancement’). Resultaten zijn niet eenduidig maar laten in het algemeen een licht verbeterd verstaan van medeklinkers zien. Interessant is te onderzoeken hoe kritisch bepaalde signaaleigenschappen van medeklinkers zijn voor medeklinkerherkenning. Hieruit kan worden afgeleid in hoeverre slechthorenden kwetsbaarder zijn voor bepaalde signaalbewerkingen. Doel: Analyse van het verwarringspatroon voor normaal- en slechthorenden na laag-af en hoog-af filtering en ´consonant deterioration´ voor alle medeklinkers, zowel voor normaalhorende als voor slechthorende proefpersonen. Methode: Nonsens VCV´s (klinker-medeklinker-klinker woorden) worden laag- en hoog- afgefilterd en het medeklinker deel van de VCV’s wordt lokaal verzwakt (´consonant deterioration´). De stimuli zijn gerealiseerd met behulp van het programma PRAAT (http://www.fon.hum.uva.nl/praat/). Vervolgens zijn deze signalen, samen met onbewerkte signalen, aan normaal- en slechthorenden aangeboden in constante ruis (S/N = 0 dB and S/N = +6 dB). Het verwarringspatroon wordt geanalyseerd met behulp van INDSCAL/SINFA. Resultaten: De meerwaarde van deze test is getest met normaalhorenden en slechthorenden, parallel aan een aantal metingen ten behoeve van het auditief profiel (zie HEARCOM-project). De resultaten tonen duidelijk dat het identificeren van medeklinkers niet alleen wordt bepaald door “hoorbaarheid”, maar ook door de analysekracht van het oor (frequentie- en tijdoplossend vermogen). Vervolg: De resultaten zullen worden beschreven in een artikel, dat tevens dient als afronding van het experimentele werk van Jeroen Sol in het kader van zijn opleiding als klinisch fysicus - audioloog. Daarnaast wordt de klinische toepasbaarheid van een dergelijke test verkend bij slechthorenden die met een zogenaamd “open-fit” hoortoestel worden gerevalideerd. Bij deze toestellen worden in het algemeen de hoge frequenties selectief versterkt, juist om de verstaanbaarheid van medeklinkers te verhogen.